Ανθρώπινο Slop

Τα πανεπιστήμια από βιοτεχνίες οξυδερκών ατόμων έχουν γίνει πλέον γραμμή παραγωγής. Η ποιότητα των αποφοίτων έχει πέσει κατακόρυφα, με πολλούς να εισάγονται πλέον στον τομέα της εκπαίδευσης.

Πρόκειται για δηλητηρίαση της κοινωνίας, πρόκειται για ένα φαινόμενο όμοιο του «AI poisoning». Η κοινωνία μας αυτή την στιγμή παράγει slop.

Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση καθηγήτριας ενός «δύσκολου» μαθήματος του τμήματος στο οποίο βρίσκομαι. Ύστερα από δικά μου παράπονα είπε (με δική μου απόδοση):

Αρχικά μαθαίναμε από το βιβλίο, όμως αργότερα φτιάξαμε αυτό το ειδικό βιβλιαράκι από το οποίο μπορούσαν να διαβάζουν οι μαθητές. Καθώς περάσανε τα χρόνια, κόψαμε τα δύσκολα κομμάτι και τελικά φτάσαμε στην τελική μορφή του. 

Σε αυτό το μάθημα δηλαδή έγινε διπλή απλοποίηση (ή μάλλον τριπλή, αφού οι μαθητές δεν διαβάζουν πλέον ούτε από το βιβλιαράκι. Μάλιστα δεν απαιτείται).

Πριν μιλήσουμε για την τεχνητή νοημοσύνη, πρέπει να δούμε την γενική ιστορική πορεία ενός σχεδίου που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Αυτό το «σχέδιο» μπορεί να είναι φτιαγμένο άμεσα ή έμμεσα από τον άνθρωπο. Εγώ κρίνω το αποτέλεσμα αυτού.

Είναι γεγονός, ότι σε σχέση με το κοντινό παρελθόν (την εποχή των γονιών μας), έχει διευκολυνθεί αρκετά η εισαγωγή ενός μαθητή στο πανεπιστήμιο (εφόσον συμμετέχει και στην παραπαιδεία). Παράλληλα, την τελευταία χρονιά δόθηκαν 180.000 αριστεία στους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με έναν στους τέσσερις μαθητές να θεωρείται πλέον άριστος. Φυσικά γνωρίζουν όλοι ότι οι γονείς μας είχαν το πολύ 2 άριστους συμμαθητές ανά τάξη, με τους εισακτέους στην τριτοβάθμια να αποτελούν σπάνιο γεγονός. Είναι δεδομένο λοιπόν ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Έχουμε γίνει άριστοι;

Η δευτεροβάθμια βρίθει γλυκομίλητων καθηγητών, αλλά λίγοι από αυτούς θα έφταναν στο σημείο να υπερασπιστούν τους νέους αρίστους. Ένας οπτιμιστής θα μπορούσε να βασιστεί στα νέα εργαλεία (ίντερνετ, ΑΙ) με τα οποία είναι εξοπλισμένοι οι μαθητές, ή ίσως να μιλήσει για το αυξημένο σε σχέση με το παρελθόν βιοτικό επίπεδο της χώρας. Δεν θα είχε άδικο, αφού η γενιά μας είναι ως επί το πλείστον αστική, με το 80% να ζει στις πόλεις.

Στην πραγματικότητα είναι δύσκολο να αποφανθούμε για το αν έχουμε γίνει εξυπνότεροι, αφού δεν συγκρίνουμε όμοια πράγματα. Οι εξετάσεις και η διδακτέα ύλη διαφέρουν πλέον οπότε θα ήταν άδικο να μιλήσουμε βαθμολογικά. Το σίγουρο είναι ότι πλέον υπάρχουν περισσότερες θέσεις, όπως μαρτυρούν και αναβαθμίσεις των πρώην ΤΕΙ.

Φυσικά όλα αυτά αντανακλούν μια στροφή προς τα πνευματικά, ή καλύτερα μη-χειρωνακτικά επαγγέλματα (γιατί το πνέυμα ελάχιστα εξασκείται σε αυτά).

Η πρώτη στροφή προς το πνεύμα

Έτσι λοιπόν, εντονότερα στα πρώτα χρόνια, υπήρχε ανάγκη εξειδίκευσης των εργαζομένων. Πλέον οι μηχανές (οι οποίες ακόμα λειτουργούσαν/χειρίζονταν από τον άνθρωπο) αυτοματοποιούσαν ένα μεγάλο μέρος των εργασιών χωρίς όμως ακόμα να είναι αυτόνομες.

Αυτή η εποχή δεν έχει ακόμα τελειώσει, αρκεί κανείς να δει στατιστικά του καταμερισμού των εργαζομένων και θα καταλάβει. Οι «blue collar» δουλειές συνεχίζουν να πέφτουν και αντικαθίστανται ακόμα και από ελάχιστα παραγωγικές δουλειές. Ταυτόχρονα πολλές αναφέρονται σε service που αν και βρίσκεται σε γκρίζα ζώνη, σίγουρα δεν έχει τον φόρτο παραδοσιακών χειρωνακτικών εργασιών.

Η τάση προς την τοποθέτηση των εργαζομένων σε white collar δουλειές θα συνεχίσει όσο η αυτοματοποίηση προοδεύει. Ακόμα και αν, όπως αναφέρεται συχνά, «έχουν κορεστεί τα πάντα», τα στατιστικά λένε ότι θα συνεχίσει αυτή η τάση με απλή μείωση των μισθών. Οι πτυχιούχοι δεν λένε να σταματήσουνε και τα πανεπιστήμια πλέον έχουν γίνει εργοστάσια.

Ο κορεσμός οδηγεί σε μειώση του πραγματικού εισοδήματος του πολίτη, με ορισμένους δισεκατομμυριούχους να μιλάνε για «universal basic income». Πιστεύω ότι όλα αυτά δεν είναι παρά ένα σύμπτωμα μιας γενικότερης ασθένειας που περνά ο κόσμος.

Το ποσοστό των δουλειών που δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα όλο και αυξάνεται, η αυτοματοποίηση έχει διώξει την ουσία από τον εργαζόμενο. Πλέον γίνεται και αυτός χειρώνακτας χωρίς σωματική άσκηση, χωρίς επαφή με το περιβάλλον. Γίνεται μίζερος.

Τα στατιστικά φανερώνουν στροφή προς το service! Έφυγε το αγροτικό κομμάτι, μειώθηκε το παρασκευαστικό και τώρα απλά είμαστε εξυπηρετητές!

Έξυπνες Μηχανές και AI

Έτσι λοιπόν τώρα, φτάσαμε στο σημείο να απειλούνται ακόμα και οι δουλειές του «πνεύματος».

Ας δούμε όμως πρώτα τις service based δουλείες, ως δουλειές χειρώνακτας-lite.

Αρχικά είδαμε δουλειές που βασιζόντουσαν σε πολύ προβλέψιμες κινήσεις (δουλειές σε γραμμές παραγωγής) ή δουλειές όπου απαιτείται έντονη σωματική δύναμη να μειώνονται ή ακόμα και να εξαλείφονται. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η αυτοματοποίηση τις υποβάθμισε, ως προς την αμοιβή. Αυτό ήταν και το κίνητρο του μέσου πολίτη να κυνηγήσει πνευματικές δουλειές, που πέραν του ότι παρουσιάζουν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη αμοιβή, είναι πιο «ξεκούραστες». Τουλάχιστον σωματικά.

Τώρα ξαφνικά βλέπουμε και το service να απειλείται. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, μάλιστα από τα πρώτα, ήταν τα επαγγέλματα που αφορούσαν σε οδήγηση (ταξιτζήδες, οδηγοί φορτηγών, delivery…). Αυτά αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς εργασίας και η αντικατάστασή τους με μηχανές, θα φέρει τεράστιο κέρδος σε όποιον το καταφέρει. Αν και η πρόοδος σε αυτόν τον τομέα είναι μάλλον απογοητευτική, κανείς δεν αμφιβάλλει στο ότι παρατηρείται εξέλιξη. Η Waymo εδώ και καιρό έχει επεκταθεί σε αρκετές πόλεις, με την Κίνα να ακολουθεί.

Μετά στο retail, είδαμε αυτόματες ταμειακές (οι οποίες βασικά ρίχνουν το βάρος στον πελάτη αυτήν την στιγμή). Δεν είναι έξυπνες, αλλά ξαφνικά εμφανίστηκαν στα ελληνικά supermarket. Αυτό δείχνει ότι οι εταιρείες θέλουν απεγνωσμένα να απολύσουν υπαλλήλους, ακόμα και αν η ποίτητα εξυπηρέτησης θα μειωθεί.

Τέλος, φτάνουμε στα τηλεφωνικά κέντρα/ εξυπηρέτηση πελατών. Αδιαμφισβήτητα αποτελούν μεγάλο κομμάτι της αγοράς εργασίας. Η ποιότητα της τεχνιτής νοημοσύνης (είτε online είτε στο τηλέφωνο) θα αυξήσει/ έχει αυξήσει την ποιότητα των συμβατικών αυτοματοποιήσεων (που απαιτούν την τελική συμμετοχή ενός ανθρώπου).

Η επίθεση στα πνευματικά

Βέβαια η τεχνητή νοημοσύνη δεν σταματά εδώ. Πλέον απειλεί δουλειές που θέλουν δεξιότητες και δεν μπορούν απλά να πραγματοποιηθούν με μια σύντομη εκπαίδευση.

Έτσι φτάνουμε στο σημείο, να απειλούνται: Ζωγράφοι, Μουσικοί, Συγγραφείς (γλώσσα ή κώδικα), Εκπαιδευτικοί, Μεταφραστές, Σχεδιαστές και πολλά άλλα επαγγέλματα που ούτε κατά διάνοια δεν θα θεωρούνταν αντικαταστάσιμα.

Πλέον η απειλή είναι τόσο σφοδρή, που το σύστημα δεν θα μπορέσει να «βολέψει» τους εκτεθειμένους. Βλέπουμε ήδη παντού: Slop διαφημιστικά, AI art ακόμα και στο μετρό, vibe coded προγράμματα παντού μέχρι και βιβλία φτιαγμένα από τεχνητή νοημοσύνη!.

Δεν λείπουν φυσικά και ταινίες, όπως και αυτόματες AI-μεταφράσεις/μεταγλωττίσεις. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ, το θέμα είναι ότι αυτή η τεχνολογία συνεχώς εξελίσσεται και κάνει την αντικατάσταση των εργαζομένων όλο και πιο διαδεδομένη.

Άρα που πάμε;

Ύστερα από την επίθεση στα χειρωνακτικά επαγγέλματα, η ψυχική υγεία του ανθρώπου όπως επίσης και η σωματική, πλήχθηκε σημαντικά.

Τώρα θα οδηγηθούμε σε εγκεφαλική ατροφία, κάτι για το οποίο τα πανεπιστήμια ήδη μας προετοίμαζαν.

Ξέρουμε ότι θα γίνει αυτό, αφού ήδη βλέπουμε τα τεράστια γνωστικά κενά που έχουν παρατηρηθεί στους πτυχιούχους.